[Şiir]"Devlet ve Çocuk" | Hasan Polat |
|
ece ayhan'a ve uğur kaymaz'a ithafen… l.kanlar için de bir ülkenin yollarından geçerkenbir yarısı çalınmış ay kanıyor katar katar göç kervanları birbirine tutunurken bir koçer hawarında ses susuyor eşkıyalar tutmuyor yolları artık üniformalı bir kölenin sorduğu kimlik kimsesizliğimiz ll.amedin karanlık dehlizlerinden geçiyorumher kadının yüzü bir imgedir burada her çocuğun yüzü lorca'nın şiirlerinden kalma bir savaş hali bir delinin sözleri yankılanıyor sokaklarda bir fahişenin gözlerden uzak inleyişleri lll.adını unutmuş bir çocukluğum var benimsabahlara kadar inleyişlerim sıtmadan ölen ve türkçeden kalan bir kürt çocuğunun gözleriyle ürperişlerim bir çocuğun doğumuna fon olan bir cesetti babam sormadım niye yoktu sormadım niye vardım inanmadım zaten devlet kitaplarına yalancı bir tarihin şahidiydim kimileri şehit oldular kimileri gazi o çocuk bir "terörist"ti üzerinde hardal kokusu bedeninde yanık izleri bir "hain"e yakışmayacak kadar güzeldi uğur'du kimilerine göre tek uğursuzluğu güzelim ülkenin teferruatlarına siktir çekilmiş bir yalnızlık oldu on ikisinde on üç kurşuna denk getirildi bedeni IV.soru:maveraünnehir nereye dökülür? -dü değil -di artık… en önden kaldırılan bir parmak indirildi devlet dersinde sualsizdi kurşunlar on iki yaşındaki bir çocuğun bedenineydi V.ve bence devletve sonra da tabiat bir kez daha yanılmıştır ve devlet kitapları yine yazmayacaktır…
|
|
 |
 |
